Δευτέρα, 20 Σεπτεμβρίου 2010

άρρητο

ήλιος θάλασσα γαλάζιος ουρανός

δέντρα βουνά γάργαρος ποταμός

ζωή ψυχή φως λουσμένη

λατρεία αιώνια αγαπημένη

Τετάρτη, 28 Ιουλίου 2010

ζωή και ζωντανοί

ποιος μπορεί να νιώσει τι είναι η αγάπη?

πως είναι να χαϊδεύεις την αγαπημένη σου

να ρουφάς το χαμόγελο της, την ίδια την ύπαρξή της

ποιος μπορεί να καταλάβει τι είναι ο ερωτας?

να λαχταράει όλο σου το είναι για μια μονο στιγμή

κοντά της και ύστερα ας χαθεί.

όσα λόγια και να ειπωθούν, όσες εικόνες και να δοθούν

αυτό δεν θα το περιγράψουν, ούτε καν θα το αγγίξουν.

αυτό μονο η ίδια η ζωή μπορεί να το χαρίσει σε όσους

χαίρονται να είναι ζωντανοί

αλυσίδα

με μια αλυσίδα δέθηκα και έμεινα μαζί σου.

μα ήθελα ελεύθερος να φύγω από σένα

έτσι και πάσχισα πολύ την αλυσίδα να σπάσω

διότι δεν άντεχα να είμαι άλλο κοντά σου

και από την πολύ τη φούρια μου σπάω την αλυσίδα

και τότε έμεινα έκπληκτος με αυτό που είδα

πιο κοντά σου να έρχομαι να μη φεύγω από σένα

δεν ήταν η αλυσίδα αυτή που μας ένωνε μα

αυτή που μας χώριζε

καθημερινός αγώνας

διπλός και τρίδιπλος ο καθημερινός αγώνας.

καρπούς να φέρει μη ζητάς

μπορείς μοναχα τη χαρά να βιώσεις

αυτή που δίνει η διάθεση

τον αγώνα σου να δώσεις

τεχνολογία γίνεται καλή λίαν

σε παίρνω στο τηλέφωνο όχι για να δω τι κανεις

ούτε αν είσαι καλά μα ούτε για να ελέγξω που βρίσκεσαι.

πιστεύω ότι είσαι καλά και καλά είναι εκεί που βρίσκεσαι
.
μονο να ακούσω την μελωδία της φωνής σου

να σε αισθάνομαι πλάι μου, διπλα μου.

τόσο που μου λείπεις, επιστρατεύω την τεχνολογία εκτος από την

φαντασία μου για να σε φέρω έστω και για μια στιγμή κοντά μου.

Παρασκευή, 21 Μαΐου 2010

οφθαλμός

χαμένος μέσα σε εικόνες και σχήματα γυρνώ εδώ κι εκεί.

ξέχασα να βιώνω τη ζωή, επειδή βλέπω πολλά και επιθυμώ ακόμα

περισσότερα.

ένας τυφλός βλέπει καλύτερα από μένα και ζει πιο ποιοτικά διότι

αισθάνεται. δεν αισθάνομαι τίποτα, μονο κοιτώ.

αν σε σκανδαλίσει ο οφθαλμός καλύτερα "βγαλτον", δεν αξίζει.

Παρασκευή, 14 Μαΐου 2010

ζωντανή, αγέραστη και τέλεια

Mητέρα, πατέρας, αδέρφια, φίλοι μου αγαπημένοι είστε όλοι εσείς για μένα.

Η τέλεια αγάπη μου δεν σας ξεχωρίζει. η κάθε ζωή είναι μοναδική,

σημαντική, αιώνια. τίποτα δεν μπορεί να σκοτώσει την αγάπη μου

για τον κάθε έναν προσωπικά.

προτιμώ να πεθάνω εγώ αντί για την αγάπη

έτσι αυτή θα παραμείνει ζωντανή, αγέραστη και τέλεια!

Παρασκευή, 23 Απριλίου 2010

του χρόνου το νόημα

φεύγουν οι μέρες οι μήνες τα χρονια

μικρές μου ανάσες ουρανού αηδόνια

μετέωρος στέκω στην κόψη του χρόνου

χάδι ζωής ελιξίριο του πόνου

όμορφο ταξίδι που έχω να φτάσω

του χρόνου το νόημα τρέχω να πιάσω

Τετάρτη, 3 Φεβρουαρίου 2010

κλέβω λιγάκι από τον λόγο Του και πλάθω πνεύμα

κλέβω λιγάκι από το καλός Του και πλάθω ομορφιά

κλέβω λιγάκι από την αρμονια Του και πλάθω ψυχή

κλέβω λιγάκι από το Είναι και πλάθω το Όλον

Τρίτη, 22 Δεκεμβρίου 2009

την ομορφιά σου έκλεβα και έπλαθα το χιόνι
στον κόρφο μου σε ζέσταινα μικρό μου χελιδόνι
στη σκέψη σου σπαρτάραγα μα ακόμα σε αγαπάω
έτσι και εγώ επέλεξα πλάι σου να πετάω

Δευτέρα, 21 Δεκεμβρίου 2009

τι ωραία! τι καλά!

τι ωραία!
να ταξιδεύαμε σε όλον τον κόσμο
να γράφαμε ποίηση, να διαβάζαμε
να φτιάχναμε μουσική από ηχους ξένους
να γευόμαστε χρώματα και αρώματα εξωτικά και γεύσεις
το ταξίδι να πλάθαμε από πηλό
την μοναξιά και την φιλια των λαών να ζωγραφίζαμε
και όλα αυτά με γνώμονα την αγάπη μας
τι καλά!

Τετάρτη, 16 Δεκεμβρίου 2009

μόνο στα όνειρα

να 'το πάλι ψες το όνειρο το ξένο, το απαγορευμένο
ξυπνά απ' την φαντασία, κρατάει την ουσία
περνά όλα τα όρια, καμία στεναχώρια
μέσα μου να κουρνιάζει, η ελευθερια ουρλιάζει
ευτυχώς... ευτυχώς...
μια σκέψη στραβή, θέληση κολοβή
λάθος σωστό ποιος ξέρει, τι ήθελε να φέρει
το αύριο περιμένω, την ελπίδα μου προσμένω
όνειρο αυτή να γίνει, μετά τι θα απομείνει
γιατί... γιατί...
παραμυθιού αλήθεια, πόνος βαρύς στα στήθια
δεν ξέρω πια που πάω, τι θέλω να αγαπάω
κόλαφος του εγώ, απώλεια εδώ
παράλυτος στην καθημερινότητα επιζώ
μόνο στα όνειρα μπορώ πλέον να ζω

Παρασκευή, 11 Δεκεμβρίου 2009

κουράστηκα... ευτυχώς!

κουράστηκα να ψάχνω απαντήσεις,
να βγάζω συμπεράσματα
να κάνω αναλύσεις
κουράστηκα να κάνω γενικεύσεις
να ψάχνω αποδείξεις
να βγάζω απαγορεύσεις
ποσο βαρέθηκα να δικαιολογούμαι
συνεχεια να κρίνομαι
επαρκώς να απολογούμαι
δεν ζητω ένα διάλειμμα από αυτά, ώστε να ξαναγυρίσω
μα μόνιμη απομάκρυνση, πίσω μου να τα αφήσω
ελεύθερος με ενθουσιασμό το όμορφο να ζητάω
η μονη χαρά και ανάγκη μου είναι να αγαπάω

Πέμπτη, 3 Δεκεμβρίου 2009

τυφλός, κουφός και άλαλος

την αγάπη, την λαχταρα, τον ενθουσιασμό πως ψάχνεις?
με τα ματια να τα δεις πασχίζεις σαν μεθυστικό ηλιοβασίλεμα.
σαν άκουσμα λαλίστατου πετούμενου να τα ακούσεις.
ψάχνεις με τα χερια να τα πιάσεις σαν ώριμα φρούτα.
με τι φαντασία να τα νιώσεις σαν παραμύθι της γιαγιάς.
σαν αρωμα ανοιξιάτικο θαρρείς θα τα μυρίσεις.
μα με όλα αυτά ένα κομμάτι τους μονο καταφέρνεις να αγκαλιάσεις.
σαν δεν αφεθείς να τα νιώσεις, να τα βιώσεις, να τα ζήσεις,
ένας τυφλός, κουφός και άλαλος για αυτά θα παραμένεις.

μαμά

Ο φόβος και η ηδονή της πρώτης φοράς.
Η χαρά και η λαχταρα του πρώτου παιδιού.
Η αγάπη, μόνη αγνή αγάπη.
Και ο πόνος, να χωρίζει τους αγαπημένους.
Όλη η ζωή μιας μάνας. Μιας παρθένας αγάπης.

Δευτέρα, 23 Νοεμβρίου 2009

...

ποσο θα το 'θελα:
στη αγάπη ο πρωταγωνιστής
της ζωής αγωνιστής
κομπάρσος του φόβου
και του θανάτου απών!

απλά... απλό.

σε ένα κόσμο πολυσύνθετο, ποικίλο και σκληρό
θέλει δύναμη και σθένος, απλός να παραμείνεις
η ποικιλία και η διαφορετικότητα, την πλάση ομορφαίνουν
μα τι ευτυχία κρύβει ο απλός σπόρος που φως, νερό και γη
τον λούζουν.
αυτό το κάτι τόσο απλό μεταμορφώνεται σε κάτι πολύπλοκο
και διαφορετικό, όμορφο. Η ευτυχία της απλότητας του
δεν χάνεται, μα ομορφιά γίνεται.
Ρωτα το:
εσύ το τόσο απλό, που έκρυβες τόση χαρά και ομορφιά?
Σου απαντα:
Δεν ξέρω για τι μιλάς, είμαι ευτυχισμένο γιατί παραμένω απλό.

Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009

σαν παραμύθι

σε τέτοιο κόσμο τον σκληρό που ο "δυνατός" επιβιώνει
το παραμύθι μας μιλα για αυτόν που τη ζωή βιώνει
που τον "αδύνατο" βοηθα, τον εαυτό του θυσιάζει
έτσι τον ουρανό και γη μπορεί να τα εξουσιάζει
κι ενώ ο "δυνατός", "αδυνατους", γη και υλικά κατάφερε να εξουσιάζει
τον θάνατο ποτε του δεν κατάφερε όπως θέλει να προστάζει
αφού δεν παραδόθηκε σε αυτό που λέγεται αγάπη
στο τέλος η ζωή του φάνηκε μάταιη και απάτη
μα αυτός που τη ζωή, το είναι του, όσα εγνώριζε με περισσή χαρά θυσίασε
όλα τα εκέρδισε, αόρατα και ορατά κι όσα δεν γνώριζε, κι έτσι το θάνατο τον ίασε

Παρασκευή, 13 Νοεμβρίου 2009

νομοι και κανόνες

δεν υπάρχουν νομοι μα ούτε και κανόνες
τα πάντα και όλα η καρδια γνωρίζει
μονο εκείνη μπορεί και τα ορίζει
το τόσο το διαφορετικό ποτε σου μη φοβάσαι.
από αιτια, λογική και το αύριο αφέσου
τώρα, τη στιγμή αυτή όμορφα κλάψε
η θυσία του θέλω είναι η πιο δυνατή.
ανακάλυψε το σωστο και το καλο, το αληθινό
στο κοίταγμα, στην επαφή, στην προσευχή
πιστεύεις ότι αυτό το όμορφο σου ανήκει
μα μονο αν του ανήκεις εσύ, θα το έχεις.
αγάπη και ερωτα δεν τα βλέπεις μονο
δεν τα ακούς μονο, δεν τα σκέφτεσαι μονο
μα πάνω από όλα, τα ζεις.

Τετάρτη, 11 Νοεμβρίου 2009

μου λείπει

πλούσιος εγώ και ισχυρός.
τον κόσμο ορίζω με μια μου λέξη.
όλοι με προσκυνούν και διπλα μου τρέχουν.
όλα τα έχω τίποτα δεν μου λείπει.
μα...
όλοι αυτοί διπλα μου σαν λύκοι μοιάζουν.
όλα αυτά που κατέχω το κενό μου δεν γεμίζουν.
είναι τόσα μα τόσα πολλά που μέσα μου δεν χωρούν.
τώρα άρχισα να καταλαβαίνω.
τίποτα δεν έχω αφού,
μου λείπει μια αληθινή αγκαλιά και ένα αθώο χάδι.
και πως...
η αγάπη άπειρη μοιάζει
μα μέσα μου χωρα και το κενό γεμίζει.