σε ένα κόσμο πολυσύνθετο, ποικίλο και σκληρό θέλει δύναμη και σθένος, απλός να παραμείνεις η ποικιλία και η διαφορετικότητα, την πλάση ομορφαίνουν μα τι ευτυχία κρύβει ο απλός σπόρος που φως, νερό και γη τον λούζουν. αυτό το κάτι τόσο απλό μεταμορφώνεται σε κάτι πολύπλοκο και διαφορετικό, όμορφο. Η ευτυχία της απλότητας του δεν χάνεται, μα ομορφιά γίνεται. Ρωτα το: εσύ το τόσο απλό, που έκρυβες τόση χαρά και ομορφιά? Σου απαντα: Δεν ξέρω για τι μιλάς, είμαι ευτυχισμένο γιατί παραμένω απλό.